Voormalig bondskanselier Angela Merkel waarschuwt Duitsers na een enorme verkiezingszegen van het uiterst rechtse alternatief voor Duitsland, AfD, ‘Zonder democratie is er geen vrijheid’. Merkel is tot in haar botten bekend met wat een ontbreken van democratie betekent als van huis uit Oost-Duitse vrouw met daar toen de Stasi. Zijzelf is ook bekend vanwege haar kijk op, woorden over vluchtelingen* en niets moeten hebben van extremisten. Pijnlijk zal voor haar zijn dat het AfD op is gericht mede door voormalige leden van haar partij de Christelijk-Democratische Unie (CDU) en dat AfD bij de verkiezingen in Saxen-Anhalt 39 van de 83 zetels won. Dat terwijl het CDU met 13 zetels veel kleiner is geworden in die arme (Oost-)Duitse deelstaat met een bevolking waar de gemiddelde leeftijd bijzonder hoog is doordat wie jong en getalenteerd is vertrekt naar elders zodra men kan. Wel positief in welke democratie dan ook is d opkomst bij deze verkiezingen, hoger dan ooit sinds de hereniging tussen beide Duitslanden. En dat opkomst in de voormalige DDR nog ruim hoger was dan nu is geen blijk van democratie daar toen, integendeel.
De man van Ajaccio
- Door: Doeneke
- Categorie: Doeneke Sociaal
Ik ben achtentwintig, het is hoogzomer en ik ben op een eiland. Een Frans eiland in de Middellandse Zee. De bevolking is erg gesteld op de eigen vrijheid voor elk individu en ook op hun samenleving van eilanders. Corsicanen hebben ’t niet zo op wat er dan ook komt uit, het centrale, Parijs. Logisch ook wel vanuit hun perspectief. Ile de France vinden zij een zot eiland, rond Parijs met dat kleine eilandje in de Seine. Niets begrijpt men daar van noden en geneugten van mensen op Corsica, een echt eiland in de vaak brandende zon.
In het jaar 1999 ben ik hoogzwanger op Corsica. Dagelijks vind ik verkoeling, baantjes trekkend in het zwembad van het gehuurde vakantiehuis. Ook kom ik dagelijks onder de lokale bevolking. En wel in hun auto’s. Dat begint min of meer bij toeval als een man me vraagt in zijn auto te stappen, wijzend op mijn buik. We stappen in en rijden uren van nergens naar overal en uiteindelijk terug naar ons vakantiehuis. Onderweg praten we op allerlei manieren over steeds hetzelfde: vrijheid.
Dat gebeurt al op dag één van die vakantie en vanaf die dag begrijp ik via nog heel wat spontane liften dat Corsicanen vrijheid omarmen, meer dan anderen die ik ken.
Op één van die liften vertelt een vriendelijke dame mij over haar favoriete Corsicaan. Napoleon Bonaparte legt in 1789 diens revolutionaire grondbeginselen van een moderne liberale orde vast, in samenhangende ideeën van belang voor iedereen. Er is vrijheid in gelijkheid. Er is gelijkheid in vrijheid.
Corsicaans – Doeneke wil ’t proberen!
