Een jury in Los Angeles levert een ongekende overwinning aan een jonge vrouw die Meta en YouTube aanklaagt wegens haar sociale media verslaving in haar jeugd. Het laatste woord is daarover nog niet gezegd in die zaak met belang voor zo’n beetje iedereen waar dan ook op aarde.

Zelf heb ik ook een relatie met iedereen die tijd of geld investeert in, uiteindelijk, ook alle aandeelhouders achter de moederbedrijven met als gemeenschappelijke businessmodel we run ads.

Mijn relatie met hen is er eentje van het type liefde en haat. Als ik niet slim genoeg ben om zeker te zijn van het antwoord op een vraag, dan blijkt Google het vaak wel. Wie mijn blogs wil lezen kan dat ook doen via Meta, met haar Facebook. En dat doe ik al jaren zo.

Ben ik verslaafd aan die bedrijven? Een klein beetje gehecht aan ze ben ik wel, maar verslavend werken ze voor mij eigenlijk nooit. Wel voel ik aan dat de geest die ads verkoopt creepy is en aanschurkt tegen menselijke zwakheden. Mooi is als dat voorbij gaat in de nasleep van die moedige uitspraak nu in LA.

Minder verslavend – Doeneke wil ’t proberen!